පාරු පාළම ළඟ​

සැහැල්ලුව ගෙන අතට

පිළිපන් නමුත් වන්දනා ගමනට ​

දරන්නට බැරි තරම්

ඔලොගුවක් වෙනතුරා සැහැල්ලුව,

මෙවන් ලට-පට මෙවලම්

රැස් කළේ ඇයිද​ මෙතරම්?

කැප අකැප දුක සැප​

​නෙක​ කුණු රොඩු කසළ

හැම දූලි පොදටම

ලියවෙලා ලෙන් ගැබ

අත හරින්නට නොහැකි අයුරින්

ඇත​ මතක​ සමරු සටහන්

විටෙක ​හිත ​නළවන​

තව​ විටෙක හිත පාරන දවන

පැසවන​ දුගඳ ඉහිරෙන​

වන කැළල් මෙන් දැනෙන​

සැහැල්ලුවෙ බර ඉතුරු කර​

අනුන් වෙහෙසනු කිමැයි හැඟුනෙන්

එද එකහිත් දරාගෙන​

ගමින් ගම, තොටින් තොට​

ඇවිද්දෙමි අතනෑර​ ඔලොගුව​

දිවා රෑ ​දුර​ බැහැර 
ගෙවා මඟ රැඳුනා මිසක​

හමුවුණේම  නැත

ආශිර්වාද ලද්දවුන් ගේ දේශය!

කල් යල් එළඹ ඇත​

නුවර දොරගුළු හැර ඇත

පාරු පාළමෙන් එතෙරව

නික්ම යායුතු නමුත්  

තවත් නම් කීවරක්

ඇවිත් යළි ආයුතුද​...?

මල්ලිකා එම් බණ්ඩාර​

 02. 08. 2018